Hier gaat ook niet alles perfect

Ik geloof volledig in de wet van de aantrekkingskracht. Ik pas het al jaren toe en geef deze wijsheid aan onze kinderen mee. Maar toch gaat bij ons ook niet alles perfect. Ik merk dat mensen deze verwachting soms wel hebben. Graag wil ik je een kijkje geven in ons leven en onze dromen. 

Het avontuur waarin ik de Wet van de aantrekkingskracht heb leren kennen is begonnen bij de documentaire The Secret. Ik heb een blog geschreven over hoe het voor ons allemaal begon. Dat lees je hier >>  
Ondertussen kan ik zeggen dat ik weet hoe ik de Wet van aantrekking dankbaar toe kan passen. En dat doe ik dan ook. Maar toch gaat ook hier niet alles perfect of zoals wij dat zouden willen. 

Zoals je misschien wel weet hebben wij drie kinderen. Onze oudste dochter Lana is 8 jaar oud, onze zoon Tijn is 6 jaar en onze dochter Diede is 2 jaar oud. De oudste twee gaan naar de basisschool hier in het dorp en de jongste gaat twee ochtenden naar de peuterspeelzaal op een vrije school. En zoals elke ouder misschien wel herkent is het in de ochtend haasten: broodtrommels vullen, tassen inpakken, aankleden, tandenpoetsen, tussendoor nog even een wasje aanzetten, de tafel dekken en weer afruimen. En soms hebben onze kinderen geen zin om te doen wat ze moeten doen zodat ze op tijd op school zijn. Dat mag. Maar is absoluut niet handig. Hoe ik ook probeer om positief te blijven denken en positieve emoties te houden. Dat lukt me niet altijd.

Iets wat veel mensen niet weten is dat we in woonunits wonen. Dat zijn verschillende grote containers die tegen elkaar aan zijn geplaatst en waar een tijdelijke woning van is gemaakt. Wij wonen dus nog niet in ons droomhuis. Je hoeft geen medelijden te hebben, want in de woonunits zijn ruim, we kunnen alles kwijt, de kinderen hebben allemaal hun eigen slaapkamer of slapen in het familiebed, we hebben een prima badkamer met bad en hebben een washok waar ook de opslag staat. 
Maar we wonen ondertussen al bijna 5 jaar in deze woonunits. Ons plan is om de schuur te verbouwen tot ons droomhuis. Met gerecyclede materialen, zo duurzaam mogelijk. Dit willen we zelf doen, met hulp van mensen in onze direct omgeving. We weten precies hoe het eruit moet komen te zien, maar hebben dit nog niet gemanifesteerd. 

Ook bij ons gaan er dingen kapot, struikelen we letterlijk en figuurlijk, hebben we negatieve emoties of gedachten, lekt het dak, hebben we ruzie of voelen we ons een dag klote. 

Maar dat is niet waar ik me op focus. Ik ben dankbaar voor de woning waar we wonen. We kunnen tegen de muur hangen wat we willen, hem verven in de kleuren die we willen, gewoon omdat we weten dat het tijdelijk is. De kinderen groeien op in een ruimte waar ze zichzelf mogen zijn. Een ‘huis’ met een prachtige tuin en boerderij waar ze kunnen ontdekken en spelen. 
Ik ben dankbaar voor de drukke ochtenden, waar de kinderen mij spiegelen. Ik ben dankbaar voor de emoties die onze kinderen laten zien. Ik ben dankbaar voor de ruzies met Teun, omdat we er altijd weer sterker uitkomen. Ik ben dankbaar voor de keren dat ik ben gevallen, omdat ik zo ook heb geleerd hoe ik op moest staan. 

Ik focus me op de momenten dat ik dankbaar ben. Want dat maakt me tot de persoon die ik nu ben.

En ons droomhuis? Ik ben ervan overtuigd dat we dat binnenkort manifesteren. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Cookie instellingen

Deze website maakt gebruik van functionele en analytische cookies, die noodzakelijk zijn om deze site zo goed mogelijk te laten functioneren. Hieronder kan je aangeven welke andere soorten cookies je wilt accepteren.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen